Gençler köyden kaçıyor.

TARIMDA SADECE IPUCU ZORLUKLAR VE GERCEKLERIN COK AZI AŞAGIDAKI HALDE

Gerçeklerle yüzleşmek gerek. Köyde yaşayanların yaş ortalaması 55’i aşmış. Gençler köyden kaçıyor. Özel Sektör yatırımı yapsa bile işleri yürütecek olan köylüdür. Peki 10-20 yıl sonrası? Ne olur bilinmez. Nüfusun %7 kadarı köylerde, onlar da mecburiyetten, gidecek yeri, imkanı yada köyde kalmaya mecbur kalan adı köylü ancak iş yapacak gücü kalmamış yaşlılar. Siz hiç yakın zamanlarda köyünüze gittiniz mi? Köylü giderlerini karşılamakta zorlanıyor. Sorunun temeli, tarlada çalışacak nefer yok, tarımı seven yok denecek kadar azaldı. Afgan çoban, Suriyeli ırgat, Orta Anadolu’da ekim, hasat işleri dışarıdan gelenlerle yürütülebiliyor. Orta anadoluda pancar sokumu işini kim yapıyor zannediyorsunuz.
Bir diğer gerçek. Birçok köyde okul yok, çocuk yok, yoklar bir arada değil mi? taşımalı eğitimle ve sorası en yakın ilçeye gidenler bazen ailelerini de yanına götürüyor derken ufak ufak koylerdekiler, koylüler taşıniyor, aileler de birer birer köyden kopuyor. Köyü ve tarlayı sevdirecek azim yok. BU YOKLUGU FARK EDIP; Önemli etkinlikler gerekli. Kendin üretim yapmalısın. Yoksa “Elden gelen öğün olmaz o da zamanında bulunmaz.” Tarim işçisi siz kendiniz olmalısınız. Hayvancılık nerede, et süt üretimi, zeytin ve zeytin yagi nin durumu: zeytin üretimin ilk sıralarda ancak ihracat istenilen seviyede değil, fiyat ve pazar payında yerimiz hakettigimiz seviye de değil. İstatistiki sayılara boğulmak istemedim. Durum şehire gidenleri köylerine nasıl dondurebilir ve orada onları nasıl mutlu edebiliriz hemen de düşünmeye başlamalıyız.

Ülkemizde kurumlara ait ve metruk araziler var, onlar yeterince değerlendirildi mi? Doğu’da terör nedeniyle yıllardır işletilemeyen araziler olduğu bilinen bir gerçektir. Tarımsal faaliyetler sürdüren ülkeleri, kuzeyden güneye, doğudan batıya gördüm. Adamlar çalışıyor, tarımı sevdirmek ve istikbale tarim teknolojisi ve mekanize olmuş şekilde hazırlamak lazım. Bir başka önemli konu:

ENERJI: MODERN TARIM TEKNIKLERI:

Enerji giderlerin önemli maliyet kalemlerini oluşturmaktadır.

Pazar da neredeyiz? İthalat ihracat tabiki konuşulmalı, kuzey ve guneyimizde ki ülkelerde klima şartları na karşı uyumsuzluk, zorluk olmasına karşın inadına tarımsal faaliyetlerini sürdürmektedir. Bazı Avrupa Birliği ülkeleri yıllar öncesi Tarımsal ürün ihtiyaçlarının sadece % 3 ü civarında kısmını bizim ülkemizden temin ve tedarik ediyordu.

Çalışmak, Çalışmak üretmek üretmek ve toprağı sevmek lazımdır.

Güneşi olmayan ülkelerde “Güneş Enerjisi” yatırımları gördüm. Allah güneş enerjisi için fatura kesmiyor, döviz, DOLAR, EURO istemiyor. Öncelik boş işlerden uzaklaşıp; feraset ve aklı selim ve hatta Tarımı, topragi vatanı çok sevmek, sevdirmek lazım. Bir söz var, “Su akar Birileri bakar.” Bakmaktan, gözler gerçekleri görmekten takatsiz mi kaldı.

” Tarla da izi olmayanın harmandalı yüzü olmaz.” Atalarımızın önemli bir sözü ile ve izninizle paragrafı kapatalım.

Sonuc: Gerçekler yüzümüze yüzümüze anlatıyor ahvali.

Saygılarımla

DR Hüseyin TAŞAR