UYAN EY ERZURUM!
AHMET BERHAN YILMAZ
Erzurum uykuda derin ve sessiz,
Gözü görmez, kulak duymaz ve dilsiz,
Bugününden, yarınından habersiz,
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Ölmüşsün sanacak halini duyan.
***
Evvelin ne idi, şimdi ne oldun,
Don vurmuş gül gibi sarardın soldun,
Bak tırnak değilsin, hani sağ koldun?
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Ölmüşsün sanacak halini duyan.
***
Elini uzatsan kim tutar elin?
Nerede hatunun, nerde yiğidin?
Bu muydu hakkın, bu mu değerin?
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Ölmüşsün sanacak halini duyan.
***
Türküler sanaydı, şiirler sana,
Bir kendine dön bak, bir de atana,
Şöyle sığınarak sen Yaradan’a,
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Ölmüşsün sanacak halini duyan.
***
Çağlayan bir seldin, şimdi çoraksın,
Neden yüreklerden böyle ıraksın?
Söyle gözyaşlarım boşa mı aksın?
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Ölmüşsün sanacak halini duyan.
***
Erzurum uyansa karla uyanır,
Öyle bir uyku ki zorla uyanır,
Utanır halinden, arla uyanır,
Uyan ey Erzurum uykudan uyan,
Uyan ki titresin halini duyan.
