GEYVE İLÇESİNDE ORGANİK TARIM YAPANLARIN İSYANI

GEYVE İLÇESİNDE ORGANİK TARIM YAPANLARIN İSYANI

TALEP YOK, İHTİYAÇ YOK, AMA BİR İNAT VAR

Sabırlar ve Poydular köyleri sınırlarında planlanan Geyve Gıda İhtisas OSB için ilan süresi iki kez uzatıldı.

Bu ülkede nadir görülen bir şey değildir bu.

Ama her uzatma, aynı gerçeği daha yüksek sesle söyler!

Talep yok.

Eğer gerçekten bir ihtiyaç olsaydı,

eğer gerçekten yatırımcılar sıraya girmiş olsaydı,

eğer bu proje ekonominin doğal bir sonucu olsaydı;

ilan süreleri uzatılmaz, kapılar zorlanmazdı.

Ama zorlanıyor.

Çünkü bu bir ihtiyaç meselesi değil.

Bu bir inat meselesi.

Birilerinin “olacak” dediği,

olmazsa olmazına dönüştürdüğü,

rasyonel zeminden kopmuş bir irade dayatmasıyla karşı karşıyayız.

Bu noktadan sonra artık kimse “gıda ihtisası”, “kalkınma”, “istihdam” gibi süslü kelimelerin arkasına saklanmasın.

Talep yoksa, piyasa konuşmuştur.

Piyasa susuyorsa, bu proje yapaydır.

Peki yapay olan neyle ayakta tutulur?

Rantla.

Sabırlar ve Poydular büyük şehirler değil.

Kalabalık değiller.

Sokakları gürültülü değil.

İnsanları itiraz kültürüyle anılan yerler değil.

İşte tam da bu yüzden seçildiler.

Sessiz köyler, bu ülkede hep kolay hedef oldu.

Çünkü ses çıkarmayanın toprağı,

“nasıl olsa kimse sahip çıkmaz” diye görülür.

Bugün bu köyler “uygun” bulunuyorsa,

sebebi jeoloji değil,

sebebi tarım değil,

sebebi planlama hiç değil.

Sebebi direncin düşük sanılmasıdır.

Toprak şu an marjinal değil.

Ama herkes biliyor ki mesele şu an değil.

Mesele, bir raporla neye dönüştürüleceği.

Bugün verimli dediğiniz arazi,

yarın “kullanılmıyor” olur.

Ertesi gün “kamu yararı” eklenir.

Sonra bir bakarsınız, marjinal.

Bu ülkede toprak,

çoğu zaman önce zihinde marjinalleştirilir,

sonra kâğıtta.

Gıda ihtisas OSB deniyor.

Ama ortada gıdaya dair tek bir somut güvence yok.

Kaç çiftçi bu yapının içinde?

Kaç üretici karar mekanizmasında?

Kaç köylü bu projede söz sahibi?

Cevaplar net hiçbirisi

Ama parseller net.

Metrekareler net.

Kimin kazanacağı net.

Bu toprakta bugün zaten üretim var.

Ağaç var.

Ot var.

Arı var.

Toprağın altında, raporlara girmeyen ama hayatı mümkün kılan bir canlılık var.

Bu canlılığı yok edip sonra “gıda güvenliği” demek,

akıl tutulması değilse,

samimiyetsizliktir.

İki kez uzatılan ilan, aslında bir başarısızlık göstergesidir.

Ama bu başarısızlık, durmak yerine bastırılarak aşılmak isteniyor.

Bu ülkenin tarım arazileri,

birilerinin “illa olacak” egosuna kurban edilecek kadar sahipsiz değildir.

Sessiz köyler sahipsiz sanılmasın.

Bu topraklar boş zannedilmesin.

Ve kimse şunu unutmasın!

Burada mesele fabrika değildir.

Burada mesele gelecektir.

Ve bu gelecekte,

burada fabrika değil, gıda yetişir.

#geyvegıdaosbistemiyoruz

#edenbulur