UYAN EY ERZURUM!

Erzurum uykuda derin ve sessiz,

Gözü görmez, kulak duymaz ve dilsiz,

Bugününden, yarınından habersiz,

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Ölmüşsün sanacak halini duyan.

***

Evvelin ne idi, şimdi ne oldun,

Don vurmuş gül gibi sarardın soldun,

Bak tırnak değilsin, hani sağ koldun?

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Ölmüşsün sanacak halini duyan.

***

Elini uzatsan kim tutar elin?

Nerede hatunun, nerde yiğidin?

Bu muydu hakkın, bu mu değerin?

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Ölmüşsün sanacak halini duyan.

***

Türküler sanaydı, şiirler sana,

Bir kendine dön bak, bir de atana,

Şöyle sığınarak sen Yaradan’a,

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Ölmüşsün sanacak halini duyan.

***

Çağlayan bir seldin, şimdi çoraksın,

Neden yüreklerden böyle ıraksın?

Söyle gözyaşlarım boşa mı aksın?

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Ölmüşsün sanacak halini duyan.

***

Erzurum uyansa karla uyanır,

Öyle bir uyku ki zorla uyanır,

Utanır halinden, arla uyanır,

Uyan ey Erzurum uykudan uyan,

Uyan ki titresin halini duyan.