SON EŞİĞE GELİNİYOR.

SON EŞİĞE GELİNİYOR.

Cihad KORAY

Bundan yaklaşık 2 ay evvel Birleşik Kamu İş Konfederasyonu genişletilmiş Başkanlar Kurulunda yaptığım konuşmada, AYM ‘nin %2 barajını kaldırması bizleri rehafete sevk etmesin kamuda işçilerde olduğu gibi 2 konfederasyona dayalı bir sendikal yapıyı oluşturmak için yeni arayışlar içerisine girilecektir demiştim.

Ne yazık ki dediğim çıktı. AYM nin kararı yönünde TİS’ e kadar 4688’in 28. maddesinde 6356/39- (1) ve (4) de ki gibi bir düzenleme yapılırsa 8. dönem Toplu sözleşme sonrası dayanışma aidatı uygulamaya geçilecektir.

Genel Yetkili Sendika olma ile ilgili 4688 ve 6356’da farklı hükümler vardır. 4688’de üye sayısına göre, 6356’da Genel Yetkili Sendika olabilmek için toplu sözleşmeye haiz çalışan sayısının %50+1’ini, iş kollarında ise %40+1’ini üyesi olma şartı getiriliyor.

Bu hükme göre şu an itibarıyla Konfederasyonların ve sendikaların üye sayılarına bakıldığında Genel Yetkili Sendika olma hakkına sahip değiller gerçi bu 2001’den bu yana geçerli olan bir durumdur ya neyse.

Şimdi bu Anayasa Mahkemesi kararı yönünde 4688’de bir düzenleme yapılırsa
Hiçbir sendikaya üye olmayan %40’a yakın kesim dayanışma aidatı ödememek için kurumlarında Genel Yetkili sendikaya üye olacaktır.

Siyasi irade hiçbir zaman tek Sendikanın olmasını istemez Çünkü o Sendikanın yönetimine tıpkı geçmişte kamu çalışanları Sendikası platformunda olduğu gibi düzgün, emekten ve emekçiden yana Önder karakterli kişilerin gelebilme ihtimalini göz ardı etmezler.

Türkiye’de sendikal yapı, Özel sektörde patron, kamuda ise devlet güdümlü bir temele dayanır.
İşverenler çalışanları sendikalar ile Sendikaları da, birbirleriyle terbiye ve kontrol ederler. Tıpkı kamu işçileri iki konfederasyonla kontrol ettikleri gibi.
O yüzden yapılacak yeni kanuni düzenlemede mutlaka ikinci bir sendikaya da örgütlenme alanı ve imkanı yaratılacak,
6356’da olduğu gibi iş kollarında örgütlü sendikalar mali ve sosyal haklar için toplu sözleşme masasına oturmaları sağlanacaktır.

Eğer toplu sözleşmeye kadar 4688 de gerekli düzenleme yapılırsa 3 büyük Konfederasyon ve bileşenleri arasında 2001 de olduğu gibi yeniden büyük bir yetki yarışı başlayacaktır. Büyük bir ihtimalle siyasi iradenin yönlendirmesiyle kamu kurum ve kuruluşlarında 2 sendikayı yetkili kılacak bir proje hayata geçirilecektir.
Halen üye olmayan %40’lar ve küçük sendikaların üyelerinin sayısı dikkate alındığında bunu gerçekleştirmek zor olmayacaktır.

Masanın dışında kalan Konfederasyonlar ve onların bileşenleri ile konfederasyonlara bağlı olmayan iş kollarında örgütlü sendikalar büyük ihtimalle kapanacaktır. Çünkü bizim memur takımı hem Genel Yetkili Sendikaya hem de kendi sendikasına aidat ödemez. Geçmişte biliyorsunuz ayda 200 lira için sayıları hiçte azımsanmayacak rakamlara varan arkadaşlar
sendikalarını değiştirmişti.

AYM nin bu kararından sonra bence yapılacak en doğru mücadele şekli Anayasanın 90. maddesinin 2. bendinde yer alan hüküm yönünde hareket etmektir. İLO nun Sendika üyeliğinin gönüllülük esasına dayandığını, hiç kimsenin zorla veya dolaylı şekilde sendikaya üye olmaya zorlanamayacağı hükmü yönünde bir karşı duruşu ortaya koymaktır.

Ancak bunun için çok karakterli ve omurgalı bir karşı mücadele ortaya konulması gerekecektir. Çünkü iki sendika üzerine kurulu sendikal yapının işbirlikçisi konfederasyonlar ve birleşen sendikaları siyasi iradeden daha fazla bu mücadelenin karşısında bir cephe oluşturacak eylem kırıcılığı yapacaktır.

Kaldı ki böyle omurgalı ve karakterli bir karşı mücadeleyi ortaya koyacak nitelikli insan kitlesi de kamuda bence çok azdır.

Sonuç olarak yazdıklarımı bir bütün olarak değerlendirirsek
Bu AYM nin kararından sonra iki Konfederasyon haricinde diğer Konfederasyon ve sendikalarda zor bir süreç başlayacaktır bundan en fazla etkilenecek olanlar hasbelkader sendikaların yönetimine gelmiş egosu ve hırsı, bilgisi tecrübesi ve karakterinin önünde olan sendikacılar olacaktır.

Ne diyelim şimdiden kolay gelsin arkadaşlara..