Ülkemizde 13 milyon 722 bin emekli birey yaşamakta ve bunların yarıya yakını açlık sınırının bile çok çok altında bir aylık ile geçinmek zorunda.
Ali ALEMDAROĞLU
Yaşam şartlarındaki olağanüstü değişimler, artan gıda fiyatları, sürekli yükselen faturalar ve daha nicesi. En düşük emekli maaşı 3500 TL, bu da yeni açıklanan asgari ücretin yarısından bile daha az. Asgari ücretteki net artış, aynı oranda emekli maaşlarına da yansımalı ve bu kötü tablo bir nebze olsun düzelmeli.
Bittabi her ne kadar zam gelse de, istenilen seviyede ferahlama sağlanması oldukça zor. Ülkemiz eşi benzeri zor görülen ekonomik bir buhranın içerisinde ve bu olaydan en çok yoksul kesim etkilenmektedir. 20 senelik AKP iktidarının sonu gelmiştir. Köhnemiş ve çağa ayak uydurmakta zorlanan, küresel ekonomi anlayışını bilmeyen, ve hatta dalga geçercesine açıklamalar ile toplumun temelinde güvensizlik oluşturan ekonomik bir düzenin içindeyiz. Hem yatırımcının hem de girişimcinin güvenmediği, birçok sanayinin yandaşlara peşkeş çekildiği, zenginin daha zengin, yoksulunsa ölüm sınırında hayatını idame ettirdiği ama üst güruh tarafından “yerli araba, yerli uçak” söylemleri ile takdir beklediği bir dönemdeyiz. Muhalefet olarak yerlilikten ve millilikten yanayız ancak aç ve yoksul halkın sorunlarını görmezden gelecek bir karaktere de sahip değiliz. Hal böyleyken yapacak tek şey, Türk halkının bilinçlendirilmesiyle birlikte gerçekçi ekonomik politikalar benimsemek ve durumu düzeltmek için çabalamaktır. Zaten zengin, zaten ferah olanların bu düzelmeyi yapabilmesi zor, yoksul halkı anlayabilmesi de imkansızdır.
