“Siz çok sevdiğiniz babanızı suçsuz olduğu herkes tarafından bilindiği halde parmaklıklar ardına koydunuz mu? Maruz kaldığınız haksızlık yüzünden nefes alamadığınız, uyuyamadığınız ve yemek yiyemediğiniz oldu mu?  Tutuklama, mahkeme, cezaevi gibi kavramlar hayatınızda hiç yer almazken ansızın içinde bulunduğunuz dünyanın tam orta yerine bomba gibi düşüp bütün dünyanızı kararttığı oldu mu? İçinizde kopan fırtınalara rağmen sessiz haykırışlarınızı kendinize saklamak durumda kaldınız mı?

Ben kaldım.. 

Bir asker çocuğu olmak aslında asker gibi onurlu ve gururlu yaşamak demektir. Bizler öyle gördük, öyle yaşadık. Babalarımızın Türk bayrağını dünya denizlerinde şerefle dalgalandırabilmeleri için ömrümüzün yarısında babalarımızı görmedik. Babalarımız vatan toprağı sayılan gemileri ile limandan ayrılırken elimizde Türk bayrakları, gözlerimizde yaşlarla arkalarından, sayısını bilmediğimiz kere el salladık. Yine kardeşlerimiz, annelerimiz üzülmesin diye gözyaşlarımızı içimize akıttık. Her şeye rağmen hep dimdik ayakta durduk ve vatan için her sıkıntıya göğüs gerdik.

Şimdi yine dimdik ayakta duruyoruz çünkü biliyoruz ki babalarımızın tek suçu vatanlarını çok sevmek... Bugün bu ülkede çocuklarına ‘Ülkem’ ve ‘Ege’ isimlerini koyan bir adam vatanına zarar vermeyi düşünmekle suçlanıyor! Biz ise her zamanki gibi dimdik ayakta duruyoruz. Çünkü biliyoruz ki sen öyle olmasını isterdin.  Ben şerefli ve onurlu bir Türk askerinin kızı olarak dünyaya geldim ve o şekilde öleceğim. Sen hiç merak etme babacığım! Bu yazıyı büyük haksızlıklara maruz kalan tüm asker ailelerine ithaf ediyorum.”